Podobno na zdjęciach widać nie tylko to, co fotografujemy, ale też trochę nas samych. Ja się z tym zgadzam, więc sprawdźmy, co widać u mnie!
Czas czytania
Kategoria wpisu
Data
To, na co zwracam uwagę
1. Szeroko
Lubię szerokie kadry. Człowieka, ale też miejsce. Scenę razem z publicznością. Gest w towarzystwie sytuacji, w której się zadział. Zmiany kontekstu. Rzadko interesuje mnie wyłącznie jeden wycinek. Wolę wiedzieć, co z czego wynika.
Niekiedy na moich zdjęciach bohater zajmuje niewielką część kadru, ale dzięki temu wiadomo, dlaczego ten moment był wart zatrzymania.
2. Kilka planów naraz
Pierwszy, drugi, kolejny… Często fotografuję przez coś: fragment człowieka, szybę, drzwi, element scenografii, tłum. Główny temat nie zawsze musi leżeć grzecznie na środku.
Lubię rzeczy wielopłaszczyznowe. Tematy, które mają więcej niż jedną odpowiedź.
3. Ludzie
Lubię fotografować ludzi. Na szczęście lubię ich też wtedy, kiedy nie mam aparatu.
Kiedyś przez dwadzieścia minut rozmawiałem z monterem szaf elektrycznych o jego pracy… Więc tak, rozmawiać lubię. Najbardziej fascynujący zawód świata? Dla mnie przez te dwadzieścia minut – zdecydowanie!
Pytam, słucham, wnioskuję i szybciej wiem, jaki jest mój bohater sesji.
Mój styl fotografowania
4. W środku
Lubię być w centrum wydarzeń, natomiast zdecydowanie nie przepadam za byciem w centrum zainteresowania. Idealny układ dla fotografa.
Mogę stać kilka metrów od sceny, pomiędzy ludźmi na evencie, za kulisami koncertu albo w środku telewizyjnego show. Jestem bardzo blisko tego, co się dzieje. A jednocześnie zazwyczaj nikt specjalnie się mną nie przejmuje.
I bardzo dobrze! Dzięki temu mogę czekać na kadry i swobodnie się przemieszczać.
5. Emocje
Lubię łapać emocje ludzi. Nie musi być płaczu czy euforii. Sekunda zawahania, subtelna zmiana wyrazu twarzy. Niuanse.
6. Światłocień
Lubię inspirować się sztuką malarską w fotografii. Zwykłość chwil to dla mnie Chełmoński i Włodzimierz Przerwa Tetmajer, a światłocień to oczywiście Caravaggio. Nawet mało ciekawa przestrzeń, gdy wpadnie do niej promień światła, może zamienić się w piękną scenerię do zdjęć. Wystarczy bystre oko i ta jedna setna sekundy…
Jakie życie, takie zdjęcia
Patrzę szeroko. Lubię kilka planów naraz. Interesują mnie ludzie. Chcę być blisko tego, co się dzieje, ale niekoniecznie samemu grać główną rolę. Szukam emocji, nawet jeśli trwają tylko chwileńkę. Doceniam grę światła i cienia.
Czy to mój podpis fotograficzny? Chyba tak.
Im dłużej robię zdjęcia, tym bardziej widzę, że styl zaczyna się od tego, na co zwracasz uwagę.
Jakie życie, takie zdjęcia.
