Za kulisami koncertów i wydarzeń dzieją się rzeczy, których publiczność zwykle nie widzi. To tam fotograf szuka skupienia, emocji i chwil tuż przed oraz po występie.
Czas czytania
Kategoria wpisu
Data
Fotografia zza kulis
Od dziecka lubiłem obserwować. Najchętniej to, co nie było dostępne dla wszystkich. Scena główna bywa przeciekawa, ale kulisy… to tutaj ciągnie mnie najbardziej, od kiedy pamiętam. Na tyle, że jeszcze w liceum zacząłem swoją przygodę z branżą muzyczną.
Przez kilkanaście lat pracowałem z Acid Drinkers, współorganizowałem festiwale LuxFest razem z Luxtorpedą. Spędzałem mnóstwo czasu za sceną, przed wejściem i po zejściu artystów. Wtedy nie miałem jeszcze ze sobą aparatu. Dziś wiem, że właśnie tam bardzo często dzieją się rzeczy, które najbardziej lubię uwieczniać.
Za kulisami emocje wyglądają inaczej
Przed wejściem na scenę obcuję z twarzami pełnymi skupienia, a po koncertach widzę opadające wreszcie emocje. Przysłuchuję się rozmowom zakulisowym i podglądam znane osoby w sytuacjach bardziej prywatnych niż sceniczne spektakle zaplanowane od A do Z.
Jest też cała obsługa techniczna. Ludzie, których publiczność nawet nie zauważa, mimo że bez nich nic by się nie wydarzyło. Jest wszystko to, co sprawia, że scena w ogóle może zaświecić.
Chwile poza sceną
Dziś zabieram tam aparat
Tam, gdzie dzieje się coś przed oficjalnym „start” albo po ostatnim występie. Uwielbiam być gdzieś obok z aparatem. Nie przeszkadzając – robię zdjęcia w momentach, w których ludzie przez chwilę nie grają żadnej roli.
Sylwester z Polsatem, Festiwal Camerimage, plan zdjęciowy filmu Zanussiego, backstage koncertu symfonicznego. Za każdym razem przestrzeń wygląda inaczej, ale ja szukam wciąż podobnych aspektów: skupienia, napięcia, zmęczenia, rozmowy, momentów tuż przed i tuż po.
To są zdjęcia, które najbardziej przypominają mi, dlaczego w ogóle lubię reportaż.
Chodźcie ze mną. Uchylę Wam rąbka tajemnicy!
